Halverwege het jaar 1973 werd aangekondigd dat Suriname voor het einde 1975 onafhankelijk zou worden. Wat was dat onafhankelijkheid? En hoe moest daaraan vorm gegeven worden?

Dichters namen in deze situatie het voortouw en gedichtenbundels volgden elkaar in rap tempo op. Dichters waren overal waar mensen samen kwamen en brachten hun boodschappen over. Soms leek het een kakafonie waarin dichters een soort “battlevorm” elkaar probeerden af te troeven. Het publiek genoot ervan. Achteraf kunne we zeggen dat dichters proces van onafhankelijk worden begeleid en vorm gegeven hebben. Bij de viering van de onafhankelijkheid van Suriname hebben enkele Zaankanters besloten dit alles in een theatervorm op de planken te brengen. In een uur nemen voordrachtskunstenaars en musici mee in een daverende voorstelling waarin muziek en poëzie elkaar afwisselen.

In het Zaans Cultuurhuis willen we ruimte bieden aan verhalen, kunstvormen en culturele tradities die nog te weinig zichtbaar zijn op de Nederlandse podia. Daarom geven we theatergroep Barpuru de plek en ondersteuning om hun bijzondere vorm van voordrachtkunst verder te ontwikkelen en uit te voeren.